büküland

Bana en beğendiğiniz yazı bloglarını söylesenize? he canımlar??

(Source: filozoflarinpadisahi, via gecebescayi)

Bütün sokaklarım sana doğru… Ve sen sadece 4 yol ağzında durmuş bakıyorsun. Hadi! girsene sokaklarımın birinden içeri! Ortada kalmışlık yormuyor mu seni de? Boş gözlerle bakıyorsun tüm sokaklara… Hepsinde seni memnun etmeyen bir şey çıkacakmış gibi sanki. Ne biliyorsun? İçeride uzun kalamam diyorsun, en fazla 1 ay. Denemeden bilemezsin. Belki bu sefer her şey çok başka olacak. Çok iyimserim değil mi bende? Ama aşk bu değil mi? Gözlerinin önüne çekilen bir bulutla dünyaya bambaşka gözüküyor insana. Ben sokaklarımda yemyeşil çimler, masmavi deniz, mutluluk, huzur, aşk görüyorum. Sahi sen ne görüyorsun? Farklı bir açıdan bakabilirsin. Benimle bambaşka bir bakışa sahip olabilirsin. Ya da olmayabilirsin. Elimizdekiyle idare ederiz. Daha önce yapmadım mı sanki sanıyorsun? Bütün sokaklarım sana doğru… Seni bekliyorum sokağın sonunda koş bana. Kollarını sevdim, uzun kolların var. Beni çok güzel sarmalarlar. Sahi neden bana sarılmıyorsun? Öylece durup bakmasana adım at, hayat öyle geçer mi sanıyorsun? Konuştuk, saatlerce… Bir şeyler açıklamaya çalıştıkça, battık. Farkında mısın? İnsan gerçek hislerini söylemedikçe hafiflemiyormuş. Oysa bugün uçarım sanmıştım ben yine çakıldık yere. Ağır geliyor içimdeki hisler. Bütün sokaklarım sana doğru! Bırak hadi yaşayalım önümüzde ne varsa! Geleceğe bakmak zorunda mıyız? İçeride uzun kalmam, kalamam diyorsun. Kalma! Ne olacak ki? Ben senin için sokaklarımdan çıkar, caddelere, şehirlere, ülkelere taşarım. Bütün sokaklarım sana doğru, bırak gün doğsun ve gün batsın hadi koş gel, durma öyle!

sevdim,
sevilmedim,
seveni sevemedim.

seni hiç istemiyorum artık. geldin de ne yaptın ki? neredeyse 1 senelik birlikte oluşumuzda bana tek acı vermediğin günü söyleyebilir misin? “ama seni şu günde ben aslında çok mutlu etmiştim” diyebilir misin? haksızlık etmeyelim ama sanada… güzel oynadın. kurallarıyla bir oyun oynayıp, galip ayrıldın masadan… sen o masadan kalktığında eve gülümseyerek girerken, ben göğsüme oturan acının ağırlığından kalkamadım bile masadan… dengesiz adımlar attım kalktıktan sonra toparlayamadım… 

seni hiç sevmiyorum artık. hem sevdim de ne oldu ki? ben sevdim, sen sevildin… ben sevdim, sen sevildin… sevgi fazla gelince ortalıktan kayboldun. sevgiye ihtiyacın olunca geldin. ben sevdim, sen sevildin, sevildin, sevildin… evet sevildin. çok sevildin hemde. ne güzel bir his değil mi o? sevilmek… ne yaparsan yap, arkanı dönüp gülümsediğinde sana hemen kucak açan birinin olması demek… ne güzel his… sahi neyin intikamını almıştın benden sen? kendi sevginin? başkasının sevgisinin? benim sevgimin? 

oyunu hep kurallarıyla oynamıştım oysa bende… üstelik umudum vardı, kazanacağıma dair. bırak artık oyunu, görmüyor musun? kaybediyorsun işte dediklerinde inatla daha çok oynuyordum… oyunu sen kazandın… sen masadan gülümsemeyle kalktın, ben kalkamadım…